Artykuł Cię zaciekawił? Dowiedziałeś się czegoś więcej? Koniecznie zostaw komentarz! Skomentuj jako pierwszy i podziel się swoimi wrażeniami. Napisz, jak oceniasz nasz artykuł i zostaw opinię. Weź udział w dyskusji. Masz wątpliwości i chcesz dowiedzieć więcej na temat poruszanego zagadnienia? Daj znać, o czym jeszcze chciałbyś przeczytać. Dziękujemy za Twój wkład w budowę bazy komentarzy. Zachęcamy do zapoznania się z pozostałymi artykułami i komentarzami innych użytkowników.
Jak zmierzyć poziom hałasu w mieszkaniu?
Spis treści
Coraz częściej mieszkańcy miast zmagają się z problemem nadmiernego hałasu w swoich domach. Aby rzetelnie rozpoznać skalę tego zjawiska i podjąć odpowiednie działania, konieczne jest właściwe mierzenie hałasu. Jak zatem sprawdzić poziom hałasu w mieszkaniu i ocenić, czy mieści się on w dopuszczalnych granicach?
Metody pomiaru hałasu w mieszkaniu
Podstawowym przyrządem służącym do pomiaru natężenia dźwięku jest miernik poziomu dźwięku, nazywany również sonometrem. Urządzenie to umożliwia określenie głośności w decybelach (dB), a także rejestrowanie zmian w czasie. Do bardziej złożonych analiz wykorzystuje się analizatory widma akustycznego, które pozwalają dokładniej zidentyfikować źródła zakłóceń oraz ich rozkład częstotliwościowy, co ułatwia dobór odpowiednich metod ograniczania hałasu.
Przeczytaj również: Jak prawidłowo zmierzyć hałas w mieszkaniu?

Podczas wykonywania pomiaru hałasu w mieszkaniu istotne jest przestrzeganie wymagań określonych w normach, między innymi PN-87/B-02156 oraz PN-EN ISO 10052:2021-12. Dokumenty te definiują dopuszczalne wartości dźwięku w pomieszczeniach przeznaczonych do stałego pobytu ludzi. Przykładowo, w pokojach mieszkalnych dopuszczalny równoważny poziom dźwięku A (LAeq) wynosi zazwyczaj 40 dB w porze dziennej oraz 30 dB w nocy, przy czym wartości te mogą się różnić w zależności od funkcji pomieszczenia i charakteru źródła hałasu.
Przeczytaj również: Jak zmierzyć poziom hałasu?
Wykonywanie pomiarów
Aby wiarygodnie określić hałas w mieszkaniu, pomiary należy przeprowadzać w zamkniętych pomieszczeniach, po wcześniejszym wyłączeniu możliwych źródeł dźwięku tła, takich jak radio, telewizor czy wentylatory. Zaleca się wykonanie serii odczytów w co najmniej trzech różnych punktach pokoju, na wysokości około 1,2 metra nad podłogą. Dodatkowo trzeba zachować odpowiedni odstęp od przegród budowlanych – co najmniej 1 metr od ścian oraz 1,5 metra od okien i drzwi balkonowych, aby uniknąć zniekształceń wynikających z odbić fal akustycznych.
Przeczytaj również: Jak prawidłowo zmierzyć hałas w mieszkaniu
Do orientacyjnego sprawdzenia natężenia dźwięku można wykorzystać także aplikacje na telefon, które oferują podstawowe funkcje pomiarowe i prezentują przybliżone wartości w decybelach. Należy jednak mieć świadomość, że ich dokładność jest ograniczona przez jakość wbudowanych mikrofonów oraz brak kalibracji. Dlatego w sytuacjach spornych, na przykład przy zgłaszaniu uciążliwości sąsiedzkich lub planowaniu prac adaptacyjnych, warto skorzystać z usług wyspecjalizowanych laboratoriów akustycznych, dysponujących wzorcowanym sprzętem pomiarowym.
Zalety i ryzyka związane z pomiarami hałasu
Pomiary wykonane przez uprawnioną jednostkę zapewniają wysoką precyzję i mogą stanowić istotny materiał dowodowy w postępowaniach dotyczących przekroczenia dopuszczalnych norm dźwięku. Koszt takiej usługi wynosi zazwyczaj od 500 do 1000 złotych, w zależności od zakresu badań, liczby punktów pomiarowych oraz czasu trwania rejestracji. Samodzielne sprawdzanie natężenia dźwięku jest tańsze, lecz obarczone większym ryzykiem błędów, zwłaszcza gdy nie są spełnione wymagania dotyczące warunków środowiskowych, kalibracji urządzeń czy sposobu opracowania wyników.
Przekroczenie dopuszczalnych poziomów dźwięku może prowadzić do poważnych dolegliwości zdrowotnych, takich jak bezsenność, przewlekłe zmęczenie, rozdrażnienie, a w skrajnych przypadkach także zaburzenia koncentracji i nadciśnienie. Jeżeli pomiar hałasu potwierdzi nadmierne obciążenie akustyczne, można zwrócić się o pomoc do odpowiednich instytucji, na przykład do powiatowej stacji sanitarno-epidemiologicznej, zarządcy budynku lub wspólnoty mieszkaniowej, które mogą podjąć działania naprawcze, takie jak kontrola instalacji technicznych, wprowadzenie ograniczeń godzinowych dla głośnych prac czy zalecenie zastosowania dodatkowych rozwiązań wygłuszających.
Dodaj komentarz
Dziękujemy za dodanie komentarza
Po weryfikacji, wpis pojawi się w serwisie.
Błąd - akcja została wstrzymana